Budowa kościoła rozpoczęła się na fundamentach dawnego kościoła św. Krzyża w 1901 roku, a zakończyła się dwa lata później. Kościół został wybudowany w stylu neogotyckim. W 1903 r.  otrzymał jedne z największych na Pomorzu 48 głosowe organy Sauera. Do 1945 roku służył ewangelikom. Później przekazano go katolikom i służył szkołom rzemieślniczym. 28 czerwca 1946 roku kościołem zajęli się Jezuici i kościół otrzymał patrona, kanonizowanego w 1938 r. męczennika, jezuitę i Polaka, św. Andrzeja Boboli. Jego podobizna znajduje się w prezbiterium i jest kopią obrazu z kościoła Ojców Jezuitów w Poznaniu. Tytuł kościoła parafialnego został nadany dekretem Prymasa Polski kard. Wyszyńskiego w 1971 roku. 

...ikona bydgoskiej architektury przełomu wieków. Został zaprojektowany przez wybitnego bydgoskiego budowniczego Józefa Święcickiego, autora ponad 60 doskonałych realizacji architektonicznych w mieście. Budowa hotelu została ukończona w 1896 r. Od samego początku obiekt funkcjonował jako hotel, pierwotnie prowadzony przez Emila Bernhardta. Wśród gości hotelu odnajdziemy takie osobistości jak Artur Rubinstein. Niezwykle bogata fasada budynku została ubrana w neobarokową szatę architektoniczną.

...w Bydgoszczy to ruchliwy trakt łączący Śródmieście ze Starym Miastem. Centralnym punktem ulicy jest Most im. J. Sulimy-Kamińskiego, z którego roztacza się piękny widok na rzekę Brdę oraz liczne zabytki miasta skupione wokół rzeki. Panorama roztaczająca się po wschodniej stronie mostu zdominowana jest przez budynki trzech słynnych bydgoskich spichlerzy (XVIII/XIX w.), oficjalny symbol miasta, obecnie Muzeum im. Leona Wyczółkowskiego. Z kolei na pierwszym planie uwagę przechodniów przykuwa nowy symbol, figura linoskoczka zgrabnie balansującego na linie - rzeźba "Przechodzącego przez Rzekę".

...czyli dawny XVII-wieczny ogród sióstr Klarysek, znajdujący się przy ulicy Gdańskiej w Bydgoszczy, to prawdziwy salon miasta. Choć wytyczony został już w 1854 r., wyjątkowego charakteru nabrał na początku XX w. wraz z budową większości obiektów, które do dziś znajdują się na placu. Plac Wolności to przede wszystkim wysmakowana architektura przełomu wieków, odnajdziemy tu doskonały modernizm, neobarok, neogotyk oraz wreszcie skromną secesję. Jednakże najbardziej charakterystyczne obiekty na placu to Kościół p.w. św. Apostołów Piotra i Pawła, wzniesiony w 1876 r. przez berlińskiego architekta Friedricha Adlera, oraz pomnik-fontanna "Potop" z 1904 r. dłuta Ferdynanda Lepckego, autora słynnej bydgoskiej "Łuczniczki".

to najstarsza część Bydgoszczy, której układ przestrzenny zaplanowany został już przez króla Kazimierza Wielkiego w 1346 r. Stare Miasto to przede wszystkim Stary Rynek zabudowany XIX-wiecznymi malowniczymi kamienicami oraz otaczające go uliczki, a wszystko to w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki Brdy. Najważniejsze, a zarazem najoryginalniejsze zabytki Starego Miasta to Katedra (1502 r.), dawne kolegium jezuickie, a dziś budynek ratusza (1653 r.), klasycystyczny gmach Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej (1778 r.), neogotycka hala targowa (1904 r.), majestatyczny gmach Wojewódzkiego Sądu Okręgowego (1906 r.) i wreszcie najwyższy budynek w Bydgoszczy, czyli neogotycki kościół św. Andrzeja Boboli z 75 metrową wieżą (1903 r.).

Bydgoski Tramwaj Wodny traktowany jest jako element miejskiego systemu komunikacji zbiorowej, a zarazem jako jedna z głównych atrakcji turystycznych. O popularności tego środka transportu świadczą liczby: 1570 godzin rejsów rocznie, w których uczestniczy ponad 40 tysięcy osób. Rejs tramwajem wodnym zaczynamy na Rybim Rynku. Stąd możemy wyruszyć w podróż trzema trasami: „Słoneczną", „Staromiejską" i „Szlakiem śluz".

Nie sposób zapomnieć o malowniczym położeniu Bydgoszczy. Otoczona jest od południa Puszczą Bydgoską oraz rozciągającymi się na północ od miasta Borami Tucholskimi – jednym z największych obszarów leśnych w Polsce. Jednak zieleń Bydgoszczy to nie tylko porastające aż 22% powierzchni miasta, tereny leśne. Miasto zajmuje także jedno z czołowych miejsc w Polsce pod względem liczby parków i zieleni przyulicznej. Uwagę turystów oraz bydgoszczan przyciągają, przybywające z roku na rok, ukwiecone ronda, a także liczne kwietniki oraz kompozycje kwiatowo – dywanowe. Natomiast główne ulice Starego Miasta w okresie letnim zdobią barwne wieże kwiatowe.