Trasa 3 - Stary Kanał Bydgoski – Smukała - Myślęcinek – Fordon – Ostromecko + powrót z Ostromecka do Bydgoszczy (cały dzień)

Trasę rozpoczynamy na Starym Rynku przy Bydgoskim Centrum Informacji, gdzie można zakupić pamiątki, przewodniki po mieście, a także wypożyczyć rower. Ulicą Niedźwiedzia udajemy się w kierunku Wyspy Młyńskiej. Warto zwrócić uwagę na skromną barokową kamienicę pod numerem 11, dawniej mieszcząca aptekę „Pod Niedźwiedziem”. Jedziemy dalej prosto. Ulica Ku Młynom doprowadzi nas do 6-hektarowej wyspy, znajdującej się w samym sercu miasta. Pierwszy obiekt, który powinien zwrócić naszą uwagę to tzw. Czerwony Spichlerz z 1861 r., dawniej młyn parowy, obecnie budynek wystawienniczy należący do Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy. Pozostawiamy ten poprzemysłowy obiekt po prawej stronie i podążamy dalej wzdłuż Młynówki, wartko płynącej odnodze Brdy. Liczne XIX-wieczne kamienice i dawne fabryki wynurzające się niemal bezpośrednio z wody to tzw. Wenecja Bydgoska. W cieniu rozłożystych kasztanowców docieramy do kładki nad Młynówką, która zaprowadzi nas wprost na ulicę Świętej Trójcy. Przywita nas tam modernistyczna kamienica  z lat 30. XX wieku, pod numerem 5/5a, zaprojektowana przez architekta Jana Kossowskiego. Skręcamy w prawo i ulicą Świętej Trójcy kierujemy się do ronda Grunwaldzkiego. Warto zatrzymać się na chwilę przy modernistycznym w formach i o neobarokowym wnętrzu kościele pw. św. Trójcy, wzniesionym w latach 1910 – 1912, a zaprojektowanym przez poznańskiego architekta Rogera Sławskiego. Naprzeciwko świątyni, pod numerem 23 znajduje się niezwykle oryginalna kamienica z 1903 r. o ciekawych secesyjnych ornamentach. Wnętrze budynku zdobią malowidła pędzla Brunona Gęstwickiego (1882-1969). Na końcu ulicy wzrok przykuwa gmach dawnej Królewsko-Pruskiej Szkoły Rzemiosł i Przemysłu Artystycznego z początku XX w., obecnie Zespół Szkół Mechanicznych nr 1. Przedostajemy się teraz na drugą stronę ulicy Kruszwickiej, w kierunku centrum handlowego, sprzed którego wyruszamy na północ, aby dotrzeć do Starego Kanału Bydgoskiego (1773-1774). Po drugiej stronie ronda skręcamy w lewo i jedziemy wzdłuż  koryta, którym płynie niewielki strumień - skromna pozostałość po zasypanym w 1971 r. odcinku Starego Kanału. Po naszej prawej stronie znajduje się Cmentarz Starofarny , najstarsza nekropolia Bydgoszczy. Przecinamy ulicę Wrocławską, mijając zabytkową śluzę IV  i kontynuujemy podróż wzdłuż najstarszego śródlądowego kanału w Polsce. Jedziemy wśród bujnej zieleni, którą tworzą rozłożyste drzewa, wśród nich wiele pomników przyrody, pamiętających jeszcze czasy Napoleona Bonaparte. Na odcinku pomiędzy śluzą IV a śluzą V przejeżdżamy w pobliżu Muzeum Kanału Bydgoskiego znajdującego się w XIX-wiecznym budynku gospodarczym przy ulicy Nowogrodzkiej 3. Jadąc cały czas prosto, mijamy zabytkową śluzę V, przejeżdżamy pod torami kolejowymi (trasa Bydgoszcz – Inowrocław) i dojeżdżamy do obiektów najstarszego klubu sportowego w mieście Gwiazda Bydgoszcz. Przejażdżkę nad kanałem kończymy właśnie w tym miejscu, tj. w miejscu gdzie ulica Józefa Bronikowskiego przecina kanał, a dokładnie śluzę VI.

Śluza, Stary Kanał Bydgoski

W sąsiedztwie klubu sportowego i śluzy VI znajduje się przystań wodna „Gwiazda”. Skręcamy w prawo w ulicę Bronikowskiego, która doprowadzi nas do Węzła Zachodniego, a dokładnie do ulicy Grunwaldzkiej. Przecinamy tę ruchliwą arterię, zachowując odpowiednią ostrożność, skręcamy w ulicę Nad Torem i na pierwszych światłach wjeżdżamy na chodnik, na którym znajduje się ścieżka rowerowa. Jedziemy dalej wzdłuż ulicy Nad Torem, aż do końca ścieżki rowerowej. Kontynuujemy podróż ciągiem pieszo-rowerowym wzdłuż ulicy Koronowskiej, aż do skrzyżowania z ulicą Opławiec. Następnie skręcamy w prawo w ulicę Opławiec, która doprowadzi nas do ulicy Biwakowej. Po drodze mijamy zaporę wodną Smukała wraz z elektrownią wodną, a także znajdujący się na wysokości numeru 160 cmentarz z okresu drugiej wojny światowej, poświęcony ofiarom obozu przesiedleńczego i pracy wychowawczej, który naziści urządzili w Smukale Dolnej (obóz funkcjonował w latach 1941-1943). Na skrzyżowaniu ulic Opławiec i Biwakowej, nad brzegiem Brdy ustawiony został nietypowy pomnik wioseł. Kajak wraz z wystającymi z niego wiosłami upamiętnia spływy Brdą, które w 1953 i 1966 r. odbył ks. Karol Wojtyła, późniejszy Papież Jan Paweł II (1978-2005). Skręcamy w prawo w ulicę Biwakową i wjeżdżamy na Most Smukalski. Warto zatrzymać się na nim na moment, aby zobaczyć piękny krajobraz stworzony przez wody Brdy. Mijamy pętlę autobusową i skręcamy w prawo w ulicę Smukalską, która w tym miejscu zaczyna wznosić się stopniowo, wijąc się nieznacznie. Pokonujemy dłuższy odcinek ulicy otoczeni lasem. Na wysokości numeru 113 warto skręcić w prawo w drogę pożarową, aby zobaczyć Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej, jedno z sześciu Sanktuariów Zawierzenia Ruchu Szensztackiego na terenie Polski (poświęcone w 2001 r.). Wracamy na ulicę Smukalską, aby po kilku minutach skręcić w lewo w drogę pożarową numer 16. Doprowadzi nas ona do Leśnego Parku Kultury i Wypoczynku „Myślęcinek”, największego parku miejskiego w Polsce (830 hektarów). Jadąc prosto przez las dojedziemy do ulicy Rekreacyjnej, włączamy się w nią na łuku drogi, aby po chwili dotrzeć do kładki nad torami kolejowymi w bezpośrednim sąsiedztwie stacji kolejowej PKP Bydgoszcz Rynkowo. Schodzimy z roweru i przeprowadzamy go przez kładkę (podjazdy na kładce są niezwykle strome). Ruszamy ulicą Jeździecką ale już na pierwszym łuku odbijamy w prawo do lasu. Jedziemy prosto aż do wieży obserwacyjnej, za którą skręcamy w prawo i wąwozem ostrożnie zjeżdżamy w kierunku jednego z kilku myślęcińskich jeziorek. Na wysokości jeziorka, przy którym znajduje się niezwykle popularne wśród bydgoszczan źródełko, skręcamy w prawo w kierunku Kujawsko-Pomorskiego Centrum Edukacji Ekologicznej w Myślęcinku. Kontynuujemy wycieczkę wyasfaltowanym odcinkiem drogi do pierwszego skrzyżowania dróg, skręcamy następnie w prawo w ulicę Hipiczną, która doprowadzi nas do polany Różopole. Tam skręcamy w lewo. Jedziemy prosto aż do ulicy Gdańskiej, mijając po lewej stronie myślęcińskie zoo i ogródki działkowe. 

LPKiW Myślęcinek, Bydgoszcz

Przecinamy ulicę Gdańską i dalej poruszamy się ścieżką rowerową wzdłuż ulicy Sądeckiej, aż do Alei Armii Krajowej. Na przejściu dla pieszych na wysokości ulicy Zamczysko przeprawiamy się na drugą stronę tej ruchliwej arterii i kontynuujemy podróż leśną ścieżką rowerową (czerwony szlak rowerowy), która doprowadzi nas do ulicy Akademickiej w Fordonie. Udajemy się na wschód, najpierw ulicą Akademicką, następnie Korfantego i dalej ulicą Twardzickiego. Na skrzyżowaniu z ulicą Bołtucia skręcamy w lewo, mijamy parafię Matki Bożej Królowej Męczenników i wjeżdżamy na teren bydgoskiej Doliny Śmierci. Jest to miejsce masowych egzekucji bydgoszczan zorganizowanych przez Niemców w 1939 r. Możemy zobaczyć tu symboliczne mogiły, pomnik, a także stacje drogi krzyżowej Kalwarii Bydgoskiej – Golgoty XX wieku, część Sanktuarium Królowej Męczenników. Po wykonaniu pętli w Dolinie Śmierci wracamy na ulicę Twardzickiego. Następnie ulicą Kleeberga, Andersena, Sielską, Ametystową i Flotylli Wiślanej dojeżdżamy do przeprawy przez Wisłę – mostu fordońskiego im. Rudolfa Modrzejewskiego, niegdyś (1893 r.) najdłuższego mostu w Cesarstwie Niemieckim! Na rondzie znajdującym się bezpośrednio przed wjazdem na most warto zboczyć z trasy, aby ulicą Bydgoską dotrzeć na rynek w Starym Fordonie. Jest to obecnie dzielnica Bydgoszczy, która do 1973 była osobnym miasteczkiem, o niezwykle długiej i wielokulturowej historii. Do najważniejszych zabytków Starego Fordonu zaliczamy klasycystyczny budynek dawnej synagogi  z końca XVIII w., który cudem przetrwał okupację niemiecką (naziści urządzili w nim kino, które funkcjonowało aż do 1988 r.), neogotycki kościół pw. św. Jana Apostoła i Ewangelisty z lat 1878-1879 oraz neobarokowy kościół pw. św. Mikołaja z lat 1927-1928 (projekt Stefan Cybichowski). Na Starym Rynku uwagę przykuwa ponadto kompleks zabudowań Zakładu Karnego dla mężczyzn, którego początki sięgają 1859 r.  Najstarszy z obiektów kompleksu, wzniesiony w latach 1780-1783 (pawilon II zakładu), to dawna pruska komora celna.

Po przekroczeniu Wisły znosimy rower po schodach znajdujących się po lewej stronie za ostatnim przęsłem mostu i dalej asfaltową drogą udajemy się w kierunku Strzyżawy. Od Strzyżawy do Ostromecka  poruszamy się wzdłuż drogi wojewódzkiej nr 551.

Pałac w Ostromecku

Na parking Zespołu Pałacowego-Parkowego w Ostromecku przy ul. Bydgoskiej 9 wjeżdżamy skręcając z drogi wojewódzkiej w lewo kilka metrów przed wjazdem do Ostromecka. Mijamy najpierw Pałac Nowy, wzniesiony w stylu klasycystycznym w latach 1832 – 1849 (według projektu pracowni wybitnego architekta Karola Fryderyka Schinkla) na zlecenie ówczesnego właściciela Ostromecka Jakuba Marcina Schoenborn. Do budynku głównego od południa przylega neobarokowe skrzydło, tzw. Pałacyk Myśliwski (1891-1892), a od północy sala balowa z 1905 r. W obiekcie znajduje się obecnie restauracja wraz z zapleczem hotelowym. Od strony zachodniej do Pałacu przylegają rozległe tarasy (około 1912 r.) prowadzące wprost do XIX-wiecznego ogrodu zaprojektowanego w stylu angielskim przez wybitnego planistę ogrodów Petera Josepha Lenné. Następnie udajemy się w kierunku Pałacu Starego, znajdującego się nieco w głębi założenia ogrodowego. Obiekt w obecnym kształcie powstał w połowie XVIII wieku na skutek rozbudowy szlacheckiego dworku przez rodzinę Mostowskich. Pałac, zbudowany w stylu warszawskiego rokoka, mieści obecnie kolekcję XVIII i XIX-wiecznych fortepianów zgromadzoną przez honorowego obywatela Bydgoszczy Andrzeja Szwalbego (1923 – 2002), którego izba pamięci znajduje się w tymże budynku. Z okien pałacu, a także z tarasu znajdującego się za budynkiem, roztacza się malowniczy widok na rozciągający się poniżej ogród włoski, a także Wisłę wraz z jej starorzeczem. W południowo-zachodniej części parku pałacowego znajduje się mauzoleum rodziny Schoenborn-Alvensleben, wieloletnich właścicieli Ostromecka . Zespół Pałacowo-Parkowy, nad którym opiekę sprawuje miasto Bydgoszcz, jest ważnym centrum kulturalno-rozrywkowym zarówno miasta jak i całego województwa kujawsko-pomorskiego. Miejskie Centrum Kultury organizuje na terenie zespołu liczne wernisaże, wystaw i koncerty muzyczne.
W bezpośrednim sąsiedztwie Zespołu Pałacowo-Parkowego znajduje się kościół parafialny pw. św. Mikołaja, Stanisława oraz Jana Chrzciciela. Świątynia w obecnym kształcie została zbudowana  w stylu gotyckim w 1630 r. Wieża kościoła pochodzi z 1764 r., kiedy to została odbudowana przez ówczesnego właściciela Ostromecka, a jednocześnie wojewodę pomorskiego, Pawła Mostowskiego (jego inicjały widoczne są w chorągiewce iglicy kościoła). Barokowe wnętrze kryje m.in. gotyckie rzeźby Matki Bożej z Dzieciątkiem oraz Pietę. W Ostromecku znajduje się ponadto wiele ciekawych obiektów pochodzących z okresu kiedy właścicielami majątku była rodzina Alvensleben – możemy zobaczyć tu zabudowania dawnej poczty, szpitala, stacji poczty dyliżansowej, cegielni (obecnie teren cegielni zajmuje Wytwórnia Wód Mineralnych „Ostromecko” ), a także uroczy budynek dworca kolejowego z końca XIX w.
Do Bydgoszczy wracamy tą samą trasą aż do „Myślęcinka”, a następnie wzdłuż ulicy Gdańskiej. Możemy również powrócić do Bydgoszczy pociągiem z dworca kolejowego w Ostromecku.

 


Pokaż Trasy rowerowe na większej mapie