To centralny plac miasta, przez który przebiega osiemnasty południk długości geograficznej wschodniej. Na tym samym południku leżą na przykład Kapsztad i Sztokholm.

Stary Rynek wytyczony został w 1346 roku, gdy król Kazimierz Wielki nadał Bydgoszczy prawa miejskie. Na przestrzeni wieków zabudowa Rynku wielokrotnie się zmieniała. Ta, którą widzisz, pochodzi głównie z XIX w.

Z dawnych opisów i wykopalisk wiadomo, że na środku Rynku znajdował się ratusz. Początkowo był prawdopodobnie drewniany i spłonął w pożarze miasta w 1425 r. Kolejny był już murowany, w stylu gotyckim, ale i jego pochłonął ogień. Budowa następnego przysparzała kłopotów, ale po wielu latach ukończono ją.

Mieściły się w nim izby burmistrza, wójta i rady miejskiej, miejskie archiwum, sala sądowa oraz biblioteka. Na drugim piętrze był skarbiec ze zbrojownią, a na poddaszu znajdowało się miejsce dla trębacza. Piwnice służyły jako więzienie śledcze, a przy nim mieściła się izba tortur. Osobną część piwnicy przeznaczono na gospodę. W podcieniach ratusza ustawiano kramy, w tym i jatki, czyli kramy z mięsem.

Budynek ten w dużej części zniszczyły działania zbrojne podczas wojen polsko-szwedzkich z drugiej połowy XVII wieku. Do kolejnych zniszczeń przyczynił się pożar w roku 1708. Ze względu na stan budynku, w 1753 roku władze miasta musiały zmienić siedzibę. I tak też włodarze najpierw spotykali się w prywatnych domach, później w kamienicy przy ulicy Farnej, a następnie przy ulicy Długiej. Obecną siedzibę przy ulicy Jezuickiej obrano w XIX wieku.

Reprezentacyjny gotycki gmach został rozebrany w wieku XIX. Zachowały się jednak jego fundamenty, ukryte obecnie pod płytą rynku. Miejsce ich przebiegu, wraz z obrysem wieży ratuszowej, wskażą nam granitowe płyty nawierzchni rynku o ciemniejszym, czerwonawym kolorze.

Stary Rynek

Zobacz:

Zaplanuj pobyt:

O nas: