Wykonawca audytu - Jakub Brągiel  

Początek: Stary Rynek w Bydgoszczy

Koniec: Jezioro Jezuickie nieopodal Bydgoszczy

Odległość: ok. 17 km

Przewyższenia: 110 m w górę, 70 m w dół

Poziom trudności: średniotrudna

Trasa o średnim stopniu trudności, odpowiednia dla trochę bardziej doświadczonych użytkowników rowerów. Przejazd drogami o zróżnicowanym charakterze – w obrębie miasta
drogi asfaltowe lub pokryte kostką, poza miastem drogi asfaltowe niskiej jakości, wyłożone płytami betonowymi, szutry, drogi leśne, miejscami piaszczyste.

Rodzaje dróg wg kategorii:

ok. 3,3 km – drogi dla rowerów
ok. 4,3 km – utwardzone drogi gruntowe
ok. 5 km – drogi miejskie i zamiejskie (asfaltowe)
ok. 4,4 km – drogi leśne i ścieżki

Specyfika nawierzchni:

patrz wyżej (wg kategorii)

W opisie przy mapach fragmentarycznych

DDR – droga dla rowerów: wydzielony pas ruchu dla rowerów o nawierzchni twardej (asfalt lub kostka brukowa)
CPR – ciąg pieszo-rowerowy: łączony pas ruchu dla pieszych i rowerów z pierwszeństwem dla pieszych

Uwaga: od początkowego punktu trasy (Stary Rynek w Bydgoszczy) do ulicy Toruńskiej (uliczki Starego Miasta, nabrzeże Brdy) przejazd rowerem może być utrudniony ze względu na wzmożony okresowy ruch pieszych.

Początek trasy – Stary Rynek do ulicy Grodzkiej nawierzchnia mieszana (płyty, bruk, asfalt).

Z ulicy Grodzkiej wjazd w kierunku bulwarów nad rzeką Brdą, początkowo krótki fragment ubitą drogą szutrową, następnie nawierzchnia zmienia się na asfalt o średniej i niskiej jakości (nierówności, ubytki w nawierzchni). Fragment nad Brdą bezpośrednio za Mostem Bernardyńskim o bardzo małej szerokości zalecana ostrożność.

Na ulicy Toruńskiej (pod Mostem Uniwersyteckim) wjazd na DDR wyłożoną kostką. Bezpośrednio po przekroczeniu ulicy Toruńskiej stosunkowo długi i stromy podjazd. Przejazd aż do skrzyżowania ulic Glinki i Dąbrowa wzdłuż DDR (kostka i asfalt).

Od początku ulicy Dąbrowa wjazd na jezdnię. Pierwszy odcinek o długości ok. 2 km asfaltowy (o dobrej i miejscowo średniej jakości). Miejscami odczuwalne przewyższenia.

Na kolejnym odcinku zmiana nawierzchni – płyty betonowe o średniej i złej jakości, dużo ubytków, nierówności, brak pobocza. Wąska droga o bardzo ograniczonej widoczności (ze względu na kręty charakter i las) – długość około 2,2 km.

Po przejechaniu tego odcinka nawierzchnia zmienia się całkowicie. Zaczyna się leśny odcinek o długości ok. 1,5 km. Nawierzchnia w większości utwardzona, miejscami piaszczysta, o bardzo dużych nierównościach i miejscami mocno odczuwalnych przewyższeniach. Wymagana sprawność jazdy w takich warunkach, nie każdy rower nadaje się do przejechania tego odcinka, miejscami wymagana ostrożność. Taki charakter droga ma aż do przecięcia Szosy Obwodowej (droga krajowa nr 10) – miejsce niebezpieczne oznaczone (zob. mapa).

Bezpośrednio za miejscem przecięcia trasy i Szosy Obwodowej znajduje się wiata turystyczna. Od miejsca przecięcia trasy (koniec ulicy Dąbrowa) i Szosy Obwodowej zaczyna się odcinek twardej drogi gruntowej o długości około 3,7 km z miejscowo występującym piaskiem, który
jednak nie utrudnia znacząco przejazdu. Przebieg pokrywa się z pieszymi szlakami turystycznymi.

Przedostatnim odcinkiem jest fragment drogi asfaltowej (około 600 m), na którym wymagana jest szczególna ostrożność – stosunkowo kręta i wąska droga przebiegająca w lesie – ograniczona widoczność.

Ostatni odcinek dzieli się na dwie części: najpierw około 400-metrowy odcinek szerokiej drogi leśnej (nawierzchnia twarda, lecz niejednorodna – korzenie, nierówności itd.), który zmienia się następnie w ścieżkę prowadzącą między drzewami i krzewami wzdłuż linii brzegowej jeziora, bezpośrednio obok miejsc wypoczynku nad wodą.

Uwaga: ze względu na małą szerokość ścieżki i okresowo wzmożony ruch użytkowników zalecana szczególna ostrożność.

Koniec trasy został wyznaczony w sąsiedztwie plaży w miejscowości Chemilniki, nieopodal drogi krajowej nr 15 (ulica Bydgoska), przez którą przejeżdża linia autobusowa dojeżdżająca do Bydgoszczy, i która umożliwia dotarcie do dworca kolejowego Chmielniki Bydgoskie, z którego można w razie potrzeby dojechać do Bydgoszczy.

Dojazd do „Exploseum” jest możliwy po zjechaniu z trasy w ciągu ulicy Dąbrowa. Dokładniej: po przejechaniu 7,5 km, już na leśnym odcinku trasy, należy skręcić w lewo (punkt charakterystyczny – wiata turystyczna) i pokonać dodatkowe około 2,7 km, aby drogami
o różnym charakterze (połowa tego odcinka to droga pagórkowata droga leśna, miejscami bardzo piaszczysta, wymagająca określonych umiejętności; druga połowa to utwardzona droga gruntowa oraz betonowe płyty) dotrzeć do głównego budynku Exploseum. Po drodze
mija się inne pozostałości po D.A.G. w tej części terenu. Powrót na główną trasę w kierunku Jeziora Jezuickiego tą samą drogą.

Uwaga: ze względu na charakter Puszczy Bydgoskiej (wydmowy, a co za tym idzie – piaszczysty teren o dużych różnicach wysokości) ten fragment trasy jest wymagający i może nie nadawać się dla niektórych użytkowników rowerów.

Dojazd do samego Exploseum jest możliwy prawie w całości drogami dla rowerów z krótkimi fragmentami przebiegającymi jezdnią.